Ənənəvi sevgi hekayəsi haqqında bir dönüş: Romantika təşkil edilə bilərmi?

“Aranjman”ı yazmağa başlayanda nəyə nail olmaq istədiyimə tam əmin deyildim, lakin illər keçdikcə bu, diasporadakı Cənubi Asiya qadınlarının tanışlıq, dostluq, ailə öhdəlikləri və karyera seçimlərində nə ilə üzləşdiklərini araşdırmağa başladı.

Romanın əvvəlində Raina 29 yaşındadır və istəmədən Nani ilə evliliyini təşkil etməyə razılaşdı. (Mənbə: Thinkstock Images)

Kanadada böyüdüyüm üçün mənim kimi bir qadın haqqında kitab tapmaq nadir idi.

Bir tərəfdən mən hindliyəm. Anamın ailəsi Benqal-Hindu, atam isə Pəncab-Sıxdır. Mən həm məbədə, həm də gurudvaraya bacardığım qədər tez-tez gedirəm, həftədə ən azı iki dəfə daal bişirirəm və şkafımda özüm bağlaya biləcəyim 15 sari var.

Bununla belə, mənim ailəm evdə ingiliscə danışır və buna görə də hind filmlərinə baxmaq üçün subtitrlərə ehtiyacım var. Şimali Amerikada və Böyük Britaniyada insanlar məni hindli adlandırırlar, amma Hindistanda qohumlarımı ziyarət edəndə məni Qərbli adlandırırlar. Valideynlərim məni Cənubi Asiya ailə dəyərlərinə uyğun böyütdülər, baxmayaraq ki, mən daha çox Qərb normalarına məruz qalmış və onların təsiri altında böyümüşəm. Dostlarımın çoxu ağdərilidir və mən qocalanda kişinin hindli olub-olmaması görüşə “hə” deməyə qərar verərkən heç vaxt amil olmayıb.

Güman edirəm ki, mənim kimi biri üçün bir çox etiket var: Qeyri-rezident Hindistan. Hind-Kanada. Ağardılmış. kokos. (Bəziləri digərlərindən daha üstündür.) Amma ad nə olursa olsun, kimliyimi ifadə etməyi seçsəm də, həqiqət odur ki, mən yerli kitab dükanında oturub danışmalı olduğum hekayələr kimi hekayələri görməyə meylli deyiləm.

Üç il əvvəl təhsilimi başa vurub vəkil kimi təhsil aldıqdan sonra roman yazmağa cəhd etmək üçün Londona köçmək qərarına gəldim. Yazmağa başlayanda nəyə nail olmaq istədiyimdən tam əmin deyildim Aranjıman , lakin illər keçdikcə bu, diasporadakı Cənubi Asiya qadınlarının tanışlıq, dostluq, ailə öhdəlikləri və karyera seçimlərində nə ilə üzləşdiyi barədə araşdırmaya çevrildi.

Mən real həyat təcrübələrindən çəkdiyim halda, romantik komediyanın qəhrəmanı Raina Anand və onun başına gələnlər tamamilə uydurmadır. Romanın əvvəlində, Raina iyirmi doqquz yaşındadır və Nani ilə evliliyini təşkil etməyə istəməyən razılaşdı. Nani şirin, sevən bir xarakter olsa da, bir çox qadının hiss etdiyi ictimai təzyiqi də təcəssüm etdirir.

Beta, sən qocalırsan. Xalanız Sarla, məbəddəki hamı - həmişə məndən soruşurlar: Raina niyə evlənmir? Niyə həmişə o ofisdə? Siz Blueberry ilə evlənə bilməzsiniz!

Buna Blackberry, Nani deyilir. Və mən seçici deyiləm. Mən sadəcə hazır deyiləm.

İşləyirsən, işləyirsən, həyat da keçir. Kişilər keçir. Mənə deyin, doğru vaxt nə vaxtdır? Nə vaxt hazır olacaqsan?

Nəhayət, Raina mağaraya düşür və onun Nani onu çıxarmaqda maraqlı olan uyğun bakalavrların siyahısını təqdim edir. O, bir sıra tarixlərə gedir - bəziləri pis deyil, digərləri isə tamamilə fəlakətdir. Bir səhnədə Raina ənənəvi marşrutu seçməyin düzgün seçim olub-olmadığını düşünür:

günəş üçün çoxillik yer örtüyü bitkiləri

Mən əslində hindistanlı deyildim. Kanadalı idim. Torontonun qərbində, əsasən ağ rəngli, orta sinif şəhərətrafı qəsəbəsində özünü yersiz hiss etməkdən imtina edən qız. Şay və mən lengha geyinməyə məcbur olanda məktəbdə “Mədəniyyət Günü”ndə roliklə sürüşdüm və limonad stendləri tutdum, gözlərimi yumdum, digər uşaqlar qollara tikilmiş saxta kristallara pəncə vurmaq şansı üçün ətrafımıza toplaşdılar. Mən hindliləri yalnız nahar şənliklərinə sürüklənəndə və hər bazar günü məbəddə görürdüm. Safeway küncündə düzgün marka mərcimək və ya hindistan cevizi südü olmadığı üçün Skarboroda toplu ərzaq alış-verişinə gedəndə. Baxmayaraq ki, Ravi Şankar həmişə oynayırdı və paltarlarımdan həmişə masala qoxusu gəlirdi, mən başqa cür ağ bir hekayə kimi görünən roluma tam sadiq olaraq böyüdüm. Mən razılaşdırılmış evliliyə inanmayan bir qızı oynadım - təkcə öz ailəsinin dağılmasının klişesi üzündən deyil, həm də onun Qərb dünyasının kinsizliyi, kitab rəfindəki ədəbi fantastika ona evliliyə heç inanmağa imkan vermirdi. .

Rainanın keçmiş sevgilisi Dev, onun ürəyini qıran və dostları və ailəsi, xüsusən də Nani tərəfindən nifrət edilən bir adam yenidən peyda olanda süjet qalınlaşır.

ikən Aranjıman romantik komediyadır, mən kitabın evliliyin qaçılmaz olaraq qadınlara “sonsuz xoşbəxtlik” gətirdiyi anlayışına qarşı çıxmaq istədim. Diasporda yaşayan bir çox hind qadını kimi, Rainanın Nani və icması da ondan məqbul yaşda evlənəcəyini və uşaq sahibi olacağını gözləyir və onlar da Rainadan da bu həyatı arzulayacağını gözləyirlər.

Bəs o etməsə? Və ya o, hansı həyat tərzi sürmək istədiyini tam başa düşməyibsə? Yoxsa onu nə xoşbəxt edir və ya xoşbəxt edir?

Məcburiyyət hissimizi öz arzularımız və istəklərimizlə tarazlaşdırdığımız üçün bu çətin vəziyyət bir çox qadınlar arasında yaygındır. Ancaq günün sonunda, evlənəcəyimiz və nə vaxt evlənəcəyimiz bizim qərarımızdır - və bunu yalnız hazır olduğumuz zaman verməliyik.

Biz hamımız subay qadınlar haqqında bu cür təhqiramiz ifadələri eşitmişik: onlar çox seçicidirlər və ya çox çalışırlar. Tək olmaları onların günahıdır. Aranjıman qadınları - hindistanlı və ya başqa cür - bu səs-küyü boğmağa və özlərinə qulaq asmağa çağırır.